1. Uiterlijk en dimensionele inspectie
Inspectie van uiterlijk: Controleer of het oppervlak glad is en vrij van gebreken zoals scheuren, vouwen, littekens, krassen, belletjes of oxidehuid. Stalen buizen van hoge-kwaliteit moeten een uniform en glad oppervlak hebben, zonder duidelijke gebreken.
Dimensionale nauwkeurigheid: Gebruik schuifmaat, micrometer of ultrasone diktemeters om de buitendiameter, wanddikte, lengte en ovaliteit te meten om naleving van normen zoals GB/T 17395-2008 te garanderen. Afwijkingen in de wanddikte worden doorgaans binnen ±10% geregeld.
2. Niet-destructief testen (NDT)
Het wordt gebruikt om interne en oppervlaktedefecten op te sporen en is een belangrijk middel om de veiligheid te garanderen:
Ultrasoon testen (UT): Detecteert interne scheuren, insluitsels, delaminatie en andere defecten. De norm is GB/T 5777-2019. Het is gevoelig voor longitudinale en transversale defecten.
Eddy Current Testing (ET): Geschikt voor oppervlaktepuntdefecten (zoals gaatjes en microscheuren). Het heeft een hoge reactiesnelheid en is geschikt voor online inspectie.
Magnetische deeltjesinspectie (MT): voor ferromagnetische materialen kan het apparaat defecten in de buurt van- het oppervlak identificeren en is het eenvoudig te bedienen.
Radiologische inspectie (RT): Wordt gebruikt voor het in beeld brengen van interne defecten in dik-wandige leidingen, maar is duurder en wordt vooral gebruikt voor kritische componenten.
Elektromagnetisch ultrasoon testen: er is geen koppelmiddel vereist en het kan realtime testen uitvoeren op productielijnen met hoge- temperatuur en hoge- snelheid, conform de nieuwe YB/T 6297-2024-norm.
✅ De nieuwste norm GB/T 44152-2024 bepaalt dat naadloze stalen buizen met een buitendiameter groter dan of gelijk aan 6 mm vanaf 1 januari 2025 ultrasoon onderzoek moeten ondergaan binnen 300 mm van het buisuiteinde. Delaminatiedefecten met een oppervlakte > 100 mm² worden als niet-gekwalificeerd beschouwd.
3. Analyse van de chemische samenstelling: C, Mn, Si, P, S en legeringselementen (zoals Cr, Mo, Ni) worden geanalyseerd met behulp van direct-spectrometers, infrarood koolstof-zwavelanalysatoren en andere apparatuur om ervoor te zorgen dat het materiaal voldoet aan normen zoals GB/T 3077 en ASTM A106. De samenstelling van het eindproduct moet binnen het standaardbereik liggen; overmatige afwijkingen zullen de sterkte en corrosieweerstand beïnvloeden.
4. Testen van mechanische eigenschappen
Trekproef: Bepaalt de vloeisterkte (YS), treksterkte (TS) en rek (A) om het draagvermogen van het materiaal- te verifiëren.
Impacttest: beoordeelt de taaiheid bij lage- temperaturen, gewoonlijk met behulp van de CVN-methode, om ervoor te zorgen dat de stalen buis niet broos breekt in koude omgevingen.
Hardheidstest: Gebruikt een Brinell (HB) of Rockwell (HRC) hardheidsmeter om de materiaaluniformiteit en verwerkingsprestaties te bepalen.
Hydraulische druktest: Voert een druktest uit bij 1,5 keer de werkdruk gedurende minimaal 10 seconden; geen lekkage is acceptabel. Dit is een verplicht inspectie-item vóór verzending.
5. Procesprestaties en metallografische analyse
Afvlakkingstest: Simuleert het vervormingsvermogen tijdens de leidingaansluiting om te controleren op scheuren.
Flens- en buigtest: Controleert de aanpassingsmogelijkheden van de verwerking.
Metallografische inspectie: Observeert de microstructuur, zoals korrelgrootte, niet-metalen insluitsels en ontkoolde laag, met behulp van een microscoop om een uniforme microstructuur te garanderen.
